
Oorspronkelijk geplaatst door
GioRallyReport
De V1 werd ontworpen door
Robert Lüsser van de Duitse vliegtuigfabriek
Fieseler en
Frits Gosslau van de
Argus-motorenfabriek. Het ontwerp en testteam werd in
Peenemünde geleid door
Wernher von Braun en
Walter Dornberger.
De V1 had vliegtuigvleugels en
staartvlakken. Ze werd voortgestuwd door een Argus AS-014
pulserende straalmotor, een variant van de reeds in 1932 door
Paul Schmidt ontworpen straalmotor. Hij kon een stuwkracht produceren van ca 300 kilogram en gebruikte een doodgewone auto-
bougie als
ontsteking.
In technisch opzicht was de V1 eigenlijk een onbemand straalvliegtuig. Hij kon een maximumsnelheid van 620 km/h bereiken en had een bereik van 240 km (later werd dit 400 km). De lengte was 7,9 meter en de spanwijdte 5,3 meter. Een V1 woog 2180 kilogram en had een springkop van 850 kilogram. De motor van de V1 liep op gewone
kerosine.
Het toestel was uitgerust met een explosieve lading in de neus en vloog door middel van een primitieve
straalmotoraandrijving (
pulserende straalmotor) en een simpel
geleidingssysteem op eigen kracht naar zijn doel.
De eerste testvluchten vonden eind 1941 en begin 1942 plaats vanaf
Peenemünde. In juni 1944 hebben zelfs bemande testvluchten plaatsgevonden om de mogelijkheid van zelfmoordmissies te onderzoeken, maar die zijn niet in praktijk gebracht. De meeste lanceringen vonden plaats vanuit
Frankrijk en West-Nederland. Later, in december 1944, plaatste men nog een aantal installaties in Oost-Nederland. Deze waren gericht op
Antwerpen vanwege het
Ardennenoffensief.
De
V2 was de eerste onbemande geleide
ballistische raket. De A-4 (Aggregat 4), later hernoemd in V2, was de opvolger van de
V1. Als brandstof voor de hoofdmotor fungeerden
methylalcohol en vloeibare
zuurstof. De brandstofpompen liepen op
waterstofperoxide ("T-stoff") en
natriumpermanganaat ("Z-stoff").
Een V2 bereikte een maximale hoogte van 83 tot 93 km en had een bereik tussen 321 en 362 km. De springkop bestaande uit
Amatol Fp60/40, woog circa 738 kg en kon een heel huizenblok wegvagen. Vlak voor het afslaan van de raketmotor woog een V2 nog 4040 kg. De raket startte bij 1
G kracht en bereikte 8 G bij het afslaan van de motor. Hij viel omlaag met 3600 km/u en sloeg in met 3x de snelheid van het geluid.
De raket werd voor het eerst operationeel ingezet op
8 september 1944; de doelen waren
Parijs en
Londen. Het V2-offensief duurde van september 1944 tot en met maart 1945. In deze periode werden meer dan 3000 raketten afgevuurd. Het gebied direct rond
Londen werd door meer dan 500 V2’s getroffen en enkele honderden kwamen verder weg neer. Eerst waren
Londen en
Antwerpen de belangrijkste doelen maar de V2’s vielen ook op
Ipswich en
Norwich en op door de
geallieerden bezette delen van
België,
Frankrijk,
Nederland en tenslotte zelfs
Duitsland.